in

Esther werd aangereden door appende automobiliste (die daarna WhatsApp van haar telefoon verwijderde)

Een paar seconden lette de Haagse Laura R. (30) niet goed op, toen ze in haar auto door Vleuten reed.

Het was genoeg om een zebrapad over het hoofd te zien waar de Utrechtse Esther op dat moment liep. Esther raakt zwaargewond.

Vandaag leest ze een aangrijpende slachtofferverklaring voor in de rechtbank over hoe haar leven -en dat van haar gezin- totaal is veranderd. „Als ik weg ben vraagt mijn jongste: ‘komt mama echt terug?’”

Het was donker en het regende, op die septemberavond in 2019. Esther en haar man komen terug van een gesprek op de school van hun kinderen en willen het zebrapad aan de Rivierkom oversteken.

Esthers man steekt zijn hand op naar een naderende automobilist, als dank voor het minderen van vaart. Maar anders dan ingeschat mindert de automobilist geen vaart.

Er volgt een klap; Esther wordt gelanceerd en belandt meters verderop. Ze wordt met een gebroken rug, een gebroken onderbeen- en scheenbeen, een verbrijzelde knie en een diepe wond in gezicht en achterhoofd afgevoerd naar het ziekenhuis.

Wat Esther nog goed weet, is hoe automobiliste Laura direct na de aanrijding haar toe kwam en zei: ‘sorry sorry, mijn schuld, ik was aan het WhatsAppen’.

Ook getuigen en de eerste politieagent die Laura spreekt, verklaren dat Laura dit gezegd heeft. Vandaag in de rechtbank zegt Laura het niet meer te weten. „Het is een blur in mijn geheugen.”

”Ik heb het niet verwijderd, dat weet ik zeker”
– Laura R.

Lees ook  Man woont drie maanden op vliegveld uit angst om te vliegen

De jonge vrouw ziet er verzorgd uit, spreekt rustig en beleefd. „Het was in een periode dat er veel gebeurde, een familielid was overleden, m’n moeder lag in het ziekenhuis.

Ik kreeg appjes van mijn vader binnen. Het was donker, ineens hoorde ik een klap. Ik kan me niet herinneren of ik iemand heb gezien, of ik op mijn telefoon zat.”

De rechter beschrijft hoe Laura een paar dagen na het ongeval naar het bureau moest komen om haar auto en telefoon in te leveren voor onderzoek.

Op die telefoon ontbreekt de berichtendienst WhatsApp. „De politie noteerde dat deze functie in de nacht vóór de telefoon bij de politie moest worden ingeleverd, is verwijderd.”

Daar zegt Laura niks van te weten. „Ik heb het niet verwijderd, dat weet ik zeker.”

‘Geen blijk van berouw’
Twee plexiglasschermen van de verdachte af neemt het slachtoffer plaats om haar slachtofferverklaring voor te lezen.

Ze haalt diep adem en kijkt Laura aan. In haar brief neemt ze Laura mee in haar moeilijke revalidatiejaren, de zware operaties, het intensieve psychologische traject.

Ze vertelt hoe ze simpele dingen als fietsen en hardlopen niet meer kan, dat ze een kunstknie moet maar het door haar leeftijd beter is te wachten.

Hoe haar partner haar mantelzorger werd en hoe haar kinderen angstiger zijn geworden. „De jongste heeft moeite om mama los te laten. ‘Komt mama echt terug’, vraagt hij als ik weg ben.”

”Toen ik jouw verklaring las voelde het of de grond onder mijn voeten wegzakte”
– Esther

Lees ook  Onderzoek wijst uit dat frikandellen eten hartstikke gezond is

Esther geeft aan hoe moeilijk het voor haar is dat Laura zegt niet meer te weten wat er die avond gebeurde.

„Twee jaar geleden op een warme avond, ontmoette ik jou op het koude wegdek. Bloed stroomde over m’n gezicht. ‘Sorry sorry, ik zat te appen’, zeg je.

Nu verklaar je dat je dat niet hebt gezegd. Toen ik jouw verklaring las voelde het of de grond onder mijn voeten wegzakte. Niets van mijn beeld van jou klopte, er is geen blijk van berouw.

Alles wijst erop dat je onder je schuld weg wil komen. Mensen vragen wel eens welke straf ik passend zou vinden voor jou. Ik heb één antwoord: dat ze voelt hoe het is om afhankelijk te zijn.”

Na de verklaring wendt Laura zich naar Esther. „Ik vind het verschrikkelijk, als ik iets kon terugdraaien, zou ik dat doen.”

De eis
Bij het vormen van de eis neemt de Officier van Justitie mee dat Laura in 2018 een forse boete kreeg vanwege een snelheidsovertreding.

Volgens hem is er, gelet op de vele verklaringen, geen twijfel dat de verdachte aan het appen was. De OvJ eist een werkstraf van 120 uur en een rijontzegging van 12 maanden, waarvan 3 voorwaardelijk.

De advocaat van Laura is het niet eens met de rijontzegging. Laura heeft haar auto nodig voor haar werk en als ze die niet heeft, kan ze kaan baan verliezen. De uitspraak volgt over twee weken.

Deze nieuwe hype al meegekregen? Je haren wassen in Coca Cola zou wonderen verrichten

Jongen (12) om het leven gekomen na aanrijding met bus in Gronau